WYGRAJ Z NIEPŁODNOŚCIĄ
Fajnie?
Bardzo fajnie.
Może tym razem będzie z tego dziecko.
Nie spinajmy się.
- Nie spinać, mówisz? - Nie gadaj, tylko całuj.
Przepraszam.
Czekaj.
Cholerny zegarek.
Chodź tu.
Co jest?
Czujesz to?
Nie.
Przestało.
Nie wiem, nic nie czuję.
W porządku?
Tak, nic mi nie jest.
Co to było?
Boże, chodź. Zobacz.
Co to jest?
A to kto? Co słychać u naszego malucha?
Cześć, no co tam?
Brawo. Kto tak ładnie siedzi?
No młody, z kopa.
Jaki uśmiech. Pełnia szczęścia.
Raczkuje! Kyle raczkuje!
Mój mały zdolniacha.
W tych ogrodniczkach normalnie mini tata.
Pupa do góry i świat jest twój.
Będziesz pracował na farmie, jak tatuś.
Jak na Breyera przystało.
Dobra, wyłączam. Powiedz: „pa”.
Pa.
10 LAT PÓŹNIEJ
Brandon?
Chodź, czas do szkoły.
Mam cię.
Pudło!
Wiesz, że cię znajdę.
Jak cię dorwę w stodole...
Ale mnie wystraszyłeś.
Za duży jesteś na takie zabawy.
Zawsze będziesz moim chłopczykiem.
Chodź.
Coś długo szukałaś.
Cześć.
- Hej. - Co tam robiliście?
Bawiliśmy się w chowanego.
Ustaliliśmy, że tam nie wchodzisz.
No tak, ale...
Masa desek i gwoździ, kolego.
Chcesz sobie kark skręcić?
Siedział tam ze dwie minuty.
A śniadanie było?
Jeszcze nie.
- Chcecie gofry? - Pewnie.
- Zrobisz gofry? - A czemu nie?
A bekon?
I to się właśnie nazywa rój.
Osy i pszczoły.
Należą do tej samej rodziny.
Mają dwie pary skrzydeł i żądła.
Czy ktoś wie, co je różni?
Może pan Breyer?
Pszczoły zapylają rośliny, a osy to drapieżniki.
Dobrze. Ktoś jeszcze?
Osy są bardziej agresywne i niebezpieczne.
A jeden gatunek, Polistes sulcifer to tak zwany pasożyt lęgowy.
Nie potrafią budować gniazd,
więc zmuszają inne osy, żeby chowały im młode
i karmiły je larwami żuków i robakami.
Co ty ciągle z tymi robalami? Sam jesteś robal.
Wystarczy.
Nie przejmuj się. To bystrzaki rządzą światem.
Brandon?
Brandon.
- Spokojnie. - Co jest?
To ja, mama. To ja.
Już dobrze, wszystko w porządku.
Nic się nie dzieje.
Pewnie lunatykowałeś.
Słyszałem jakieś głosy.
Rozumiem.
Ale już po wszystkim.
Już dobrze.
Stało się coś?
Mały chyba lunatykował.
Gdzie?
Zszedł tylko na dół.
Wszystko gra.
Chodź do łóżka. Już późno.
Złap mocno od spodu. Tak jest.
Ekstra, myślę, że wytrzyma.
- Chcesz? - Jasne.
Na początku, jak cię adoptowaliśmy,
nie wiedziałem, jak być ojcem.
Kiedyś mama wyszła, a ty ryczałeś mi jak opętany.
Oto moja tajna broń.
Ale co, dałeś mi cukierka?
Aha.
I podziałało?
No raczej.
Coś tam chyba z ciebie wyrosło, nie?
To co, ogarniesz trawnik? Muszę jechać po nasiona.
Jasne, dam radę.
Cholera.
No dawaj!
Głupi złom.
W życiu mnie nie pokonasz.
Elegancko.
- Za blisko. - Tak nie można.
A ten brązowy? Capniemy go?
Powoli. O nie.
No prawie, za szybko nacisnąłeś.
Czekaj, teraz.
Dawaj.
Bomba!
Sto lat, sto lat Brandon
Niech żyje nam!
Proszę, proszę.
Niezłe ciacho.
Dziecinada.
Oj weź, pomyśl życzenie.
Dzięki, Erica.
Przyniosła tort, miło.
Jak coś, tatusiek pomoże.
- Ojciec wsunie wszystko. - Dmuchasz?
Brawo.
Podobno świetnie ci idzie w szkole.
Jest w 1% najlepszych.
Nie, w 0,1%.
Nauczyciele go ciągle chwalą.
Bo to nasz mały geniusz.
Wyjątkowy facet zasługuje na wyjątkowy prezent.
Ode mnie i ciotki Merilee.
Otwieraj.
Ustrzeliłem takim swojego pierwszego jelenia.
Czad.
W życiu, żadnej broni.
- Gadaliśmy o tym. - Ale...
Nie, to jeszcze dziecko.
Mam 12 lat.
No właśnie. Jesteś dzieckiem.
Daj mi to.
Co proszę?
Powiedziałem: oddawaj!
Brandon.
Koniec tego dobrego.
Nie będzie lodów. Gratuluję.
Brandon, idziemy. Rusz się.
Wstawaj.
Brandon.
Słuchaj się ojca.
- Wychodzimy. - Wybaczcie.
- I tak cię kocham. - Fajnie było, dzięki.
Zdzwonimy się.
- Przepraszamy. - Daj spokój.
Do widzenia.
Uwielbiam was!
Nie mówiłam?
Na pewno chcesz mieć dzieci?
Nie rozumiem go.
Skończył 12 lat i zaraz pyskuje?
Dziwne to było. Nie w jego stylu.
Martwię się.
Dorasta nam, zmienia się.
W jego wieku byliśmy sto razy gorsi.
Szwendaliśmy się, uciekaliśmy.
A te wszystkie akcje w piwnicy?
Pamiętam.
Rodzice wiedzieli, co robimy.
- Pewnie. - I co z tego?
Już wtedy mieli mnie gdzieś.
Przestań.
Nie zrobimy mu tego, dobra?
Musi wiedzieć, że go nie olejemy.
Jasne.
Skoczmy w weekend pod namiot.
We trójkę. Do Drywood.
Dawno tego nie robiliśmy.
Nie tylko tego.
- Wiem, co kombinujesz. - Serio?
Kościół. Dawno nie byliśmy w kościele.
Właśnie, kościół.
Ale coś mi tam jeszcze chodzi po głowie.
Sprzątanie szafy?
- Szafa ci się marzy. - Nie do końca.
Zgoda, ale cicho.
Jak ta myszka.
On jeszcze nie śpi.
Łap.
Ile? Trzy czy cztery?
- Trzy, wystarczy. - Super.
Skoczysz po latarkę?
Nie ma baterii.
Brandon? Może być zimno, weź ciepłą kurtkę.
Słyszałeś, co mama mówiła?
Brandon?
Skarbie?
Patrz na to.
Co to?
Porno?
Tak jakby.
Staniki.
W końcu chłopak dorasta.
A to co?
Facetów kręcą takie rzeczy?
Tych, co znam, to nie.
Chyba trzeba z nim pogadać.
Słuchaj.
Niedawno miałeś urodziny.
Powoli stajesz się mężczyzną,
twoje ciało się zmienia.
Jasne.
Może się okazać, że, no wiesz...
zaczynasz czuć pociąg do kobiet.
U mnie to się zaczęło jakoś w twoim wieku.
Non stop myślałem o dziewczynach.
Tyle że nikt mi nie powiedział,
że to nic złego...
podotykać, pobawić się.
Czym?
No wiesz,
penisem.
Jasne.
W tym całym seksie
nie chodzi tylko o... narządy, części ciała.
No dobra, to też ma znaczenie, ale...
Najważniejsze to znaleźć właściwą osobę, zakochać się.
Po prostu, młody, jesteś facetem.
A faceci się czasem podniecają.
Na widok koleżanek z klasy, dziewczyn z filmów.
I nic się nie stanie, jak człowiek sobie czasem ulży.
Ale że teraz?
Co?
Teraz?
Nie, teraz nie.
Nie w tej chwili.
To tyle.
Brandon?
Mamo.
Co się dzieje?
Za zasłoną. Ktoś tam jest.
Nikogo tu nie ma.
Ale przysięgam, on tam był.
Kto?
Brandon Breyer.
Brandon?
Brandon!
Skarbie, jesteś tu?
Słyszysz mnie?
Brandon!
Brandon?
O Boże.
Boże. Brandon.
Ale nas wystraszyłeś.
Nie chciałem, poszedłem się wysikać.
To co, myślisz, żeby go nie ciągać
do psychologa?
- Ale po co? - No wiesz...
Bo pyskował ojcu?
Bo znaleźliście dziwaczne pornosy pod materacem?
Czuję, że coś jest nie tak.
Zawsze był takim słodziakiem.
A teraz...
- Zmienił się. - Bo dojrzewa.
Czyli co, oczywiście przesadzam?
Trochę, ale i tak cię kocham.
Dzięki. Zadzwonię.
- Jasne, daj znać. - Dzięki.
Co to?
Luzuj.
Nie podglądam cię.
Po prostu fajna kreska.
Dobre cieniowanie.
TRZYMAĆ Z DALA OD DZIECI
Pieprzony wilk.
Brandon?
Co ty tu robisz?
Dzieciaku, jest środek nocy.
Wszystko gra?
Chyba tak.
Chodźmy do domu.
Boże.
Tori.
Tori, obudź się.
- Co jest? - Coś ci pokażę.
- Patrz. - Cholera.
- Wilk wrócił? - Nie.
Nie, skarbie, to nie wilk.
Ani żadne zwierzę, myślę...
Boję się, że to Brandon.
Przyłapałem go tu. Stał i się gapił.
Kurczaki latały jak szalone.
Wilk by nie dał rady.
Rozwalić drzwiczki i wyrwać zamek? W życiu.
A nasz 12-letni syn dał, tak?
To jak mi to wyjaśnisz?
Daj spokój. Wilk i koniec.
Idę spać.
Gra się nazywa: wierzba na wietrze.
Chodzi o budowanie zaufania w grupie.
Odchylasz się i ufasz kolegom.
Dobra, skupcie się.
Tak jest, super.
Kiedy zaufasz innym, dzieją się dobre rzeczy.
To co, brawa dla Brandona.
Frajer.
Nie ma się czego bać. Koledzy cię złapią.
Tak jest.
Cholera.
I zaufał glebie.
Co to miało być?
W porządku?
Rusz się, podaj mu rękę.
No już, gramy w jednej drużynie.
To zbok.
Kłamiesz.
- Hej. - Debil.
Podaj mu rękę albo dostaniesz pałę.
Co mi robisz?
Brandon.
Puść, przestań!
Dosyć!
Jest mu przykro. Przeprosił.
Przecież nie chciał. To tylko dziecko.
Widziałaś rękę mojej córki?
Wasz dzieciak to jakiś potwór.
Możemy się uspokoić?
Zakuje go pan w kajdanki i zabierze.
Poniesie karę.
Zawieszamy go na dwa dni.
Że co?
Ma go pan aresztować.
Nie pani o tym decyduje.
Jak wróci,
trafi pod opiekę szkolnego pedagoga.
Swojej własnej ciotki? Litości.
- To jedyny pedagog... - Wiecie co?
Jej syn zakradł się w sobotę do mojej córki.
Bzdura. Byliśmy pod namiotem.
On jest chory!
Był 50 kilometrów od waszego domu.
Nie widzicie, że jest jakiś popaprany?
Znacie w ogóle jego matkę?
Jego matka to ja.
Pytam o tę wariatkę, co go urodziła.
Wiem, o co pytasz.
Jeżeli mieszanie z błotem 12-latka robi ci dobrze,
to sama idź do lekarza.
Przykro mi z powodu córki.
Wstawaj. Idziemy.
Gdybym ja złamał dziewczynie rękę...
ja pieprzę,
...ale by mnie ojciec sprał.
Wiesz, że bicie nic tu nie da.
Muszę ci coś powiedzieć.
Pamiętasz, jak lunatykował?
Złapałam go wtedy w stodole, nie w salonie.
Znalazł?
Nie.
Ale szarpał za drzwi.
- Skąd wiedział, co tam jest? - Nie wiedział.
Jakby coś go tam ciągnęło.
Niby mówi jak my i wygląda jak my,
ale wiesz, że nigdy nie leciała mu krew?
Nie skaleczył się, zero siniaków, nigdy nic sobie nie złamał.
A teraz krzywdzi innych.
Yychhagaro larum ghhol.
Ychhagaro.
Przejmij.
Yychhagaro znaczy przejmij.
Kansas, meteoryty, 2006
Ychhagaro larum ghhol.
Dziwne zjawisko nad Brightburn w Kansas.
Yychhagaro larum ghhol.
Yychhagaro larum...
Brandon!
Yychhagaro larum ghhol.
O Boże.
Boże.
Larum. Yychhagaro.
Larum. Yychhagaro. Yychhagaro.
Larum... przejmij.
Larum. Przejmij.
Larum... przejmij...
Boże.
Brandon!
Przejmij...
Przejmij... ten...
Brandon!
Matko.
Nic ci nie jest?
Kochanie?
Skaleczyłem się.
Spokojnie.
To nic.
Zagoi się.
Wszystko będzie dobrze.
Już dobrze.
Kim ja jestem?
Naszym synem.
A co to jest?
Skąd ja się wziąłem?
Posłuchaj,
wiem, że masz trudny okres,
że różnisz się od innych dzieci.
Jesteś inny.
Twój tata i ja po ślubie
bardzo długo modliliśmy się o dziecko.
Do Boga, do wszechświata, do kogokolwiek.
Aż pewnej nocy,
pewnej niezwykłej nocy,
ktoś nas wysłuchał.
Nie wzięliśmy cię z domu dziecka.
Sam do nas przyszedłeś.
Przyleciałeś w tym czymś.
Byłeś w lesie.
Boże.
Sam jak palec, malusieńki.
Kiedy cię znaleźliśmy, ledwo oddychałeś.
Ktoś nam cię podarował.
Mój mały chłopczyku.
Wiem, że to wszystko brzmi dziwnie,
ale powiem ci, że tata i ja
wierzymy, że nie pojawiłeś się u nas przypadkiem.
Że jesteś wyjątkowy.
I dokonasz rzeczy...
Okłamaliście mnie!
Od początku chcieliśmy ci powiedzieć, ale...
Kłamaliście! Oszukaliście mnie!
Nienawidzę was! Kłamcy!
Oszuści.
Wszystko kłamstwa!
Nienawidzę tego domu!
Co jest? Co się stało?
Znalazł.
...larum ghhol.
Yychhagaro larum ghhol.
Przejmij... ghhol.
Przejmij... ten... ghhol.
Ghhol.
Przejmij... ten... świat.
Przejmij ten świat.
Nie krzycz.
Czego chcesz?
Przyniosłem kwiatki.
A jak cię ktoś zobaczy?
Nie bój się.
Chcę pogadać.
Wiesz, czego się dowiedziałem?
Okazuje się, że jestem... wyjątkowy.
Na razie chyba tylko ty
to zauważyłaś.
Ale kiedyś...
wszyscy się dowiedzą.
Mama nie pozwala mi z tobą gadać.
Jakoś to załatwimy.
Dobranoc, Gary.
Co to za wygłupy?
Gary, to ty?
Wynoś się stąd!
Zostaw mnie!
Śpi?
Dwa razy go wołałam, chyba już wstał.
Może by go obudzić?
Dzień dobry.
Cześć.
Spóźnisz się do szkoły.
Tak, ja... Byłem u siebie. Myślałem.
O czym?
W sumie to o wszystkim.
I wszystko gra.
Czuję się super.
Bardzo mnie to cieszy.
Mnie też.
Chodź, siadaj.
Szkoła nie ucieknie.
Czyli nie odbiera telefonu i nie odpowiada na SMS-y.
Tak jest.
Tutaj widziano ją ostatni raz.
Nie wygląda mi to na włamanie.
Dobry Boże.
Rozmawiałaś z jej córką?
Jest w kiepskiej formie.
Przerażona.
Ledwo może mówić.
A to co?
ŚWIAT JEST TWÓJ
Wiem, że to trochę dziwne.
W końcu jestem twoją ciotką.
Ale i jedynym pedagogiem w okolicy,
więc nie masz wielkiego wyboru.
Twoja mama wspominała,
że nie radzisz sobie z tym, że zostałeś adoptowany.
Czemu? Wszystko gra.
Serio? Na pewno?
W końcu jestem wyjątkowy.
Moi prawdziwi rodzice nie pochodzą z tej głupiej dziury.
A mama i tata to nie twoi rodzice?
No tak, tyle że ja jestem inny.
Lepszy.
Nie wstyd ci za to, co zrobiłeś Caitlyn?
Myślę,
że niektórym przydarzają się złe rzeczy,
bo na to zasłużyli.
Wiesz, że mam obowiązek poinformować szkołę
i twoją mamę, czy robisz postępy,
czy rozumiesz sytuację i masz wyrzuty sumienia.
Jesteśmy rodziną, ale nie mogę cię traktować ulgowo.
Mamy szansę szczerze sobie pogadać.
Jutro widzę się z szeryfem.
Muszę mu wszystko opowiedzieć.
Kumpel mówił, że w knajpie był...
straszny syf, a kelnerka zniknęła.
Minęły 24 godziny.
Myślisz, że to twój syn?
- Stary. - Przecież zmiażdżył jej córce rękę.
To nie jest zabawne.
Jasne, wybacz.
Jak wygląda sytuacja?
Nie wiem, zawiesili go na parę dni.
Pewnie zadzwoni zaraz jakiś prawnik i powie mi, że mój syn to potwór.
Kto wie, może i potwór.
Jak wszystkie dzieci. Spadam.
No weź.
- Jeszcze partyjkę. - Nie.
Merilee mnie zabije.
- Odwiozę cię. - To tylko parę mil.
Żaden problem.
Mamusiu? Poradzę sobie.
Brandon?
Kupiłam kurczaka w sezamie.
Co jest?
Alarm. Ruch z tyłu domu.
Co znowu?
Co do cholery?
Jezu, Brandon.
Co ty tu robisz?
Musimy pogadać.
Wiem, że jest późno. Zaraz sobie pójdę.
No to słucham.
Mówiłaś,
że musisz porozmawiać z szeryfem.
Tak jest.
Nie możesz się z nim spotkać.
Nigdy.
Nic dobrego z tego nie będzie.
Ani dla mnie, ani dla rodziców.
Ty też bardzo źle na tym wyjdziesz.
Poważnie.
Posłuchaj mnie.
To jest moja praca.
I nie powinieneś przychodzić tutaj o tej porze.
Proszę, wracaj do domu.
Jasne, już idę.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Alarm. Ruch z tyłu domu.
Co jest?
Serio?
Alarm. Ruch z tyłu domu.
Brandon? To ty?
Szlag mnie zaraz trafi.
Alarm.
Ekstra. Cały dom oszalał.
Idę spać. Wyłączam dźwięk. Kocham.
Co ty, kurwa, robisz?
Ciotka pomagała mi w lekcjach.
Co robisz w mojej szafie w tej chorej masce?
Czemu chorej?
Cholernie mnie wystraszyłeś. Jedziemy do domu.
Co za obłęd.
Nic nie zrobiłem. Powiesz rodzicom?
A co myślałeś?
Wsiadaj.
Lepiej im nie mów.
Wsiadaj, powiedziałem!
Co jest, kurwa?
Co do...?
Nie, bez takich.
No już, odpalaj.
Stary, nie, nie teraz.
Weź się!
Błagam, nie rób mi tego.
No już!
Dawaj!
Cholera.
No już, proszę.
Co za pieprzony złom.
No już, spadamy stąd.
Dajesz.
Nie.
Nie, nie, nie!
Odpal!
Spadam stąd.
Muszę lecieć.
Zwijamy się!
Źle to wygląda.
Ja pieprzę.
Przestań!
Zostaw mnie. Człowieku!
Przestań!
Hej, Merilee, to znowu ja,
wiem, jest po 22., ale on jeszcze nie wrócił.
- Gdybyś... - Może mu coś nagadała?
Nie wspominał ci może...
Że ktoś go podrzuci?
Zamknij się!
...że gdzieś idzie po szkole czy coś?
Gadam bez sensu, bo się denerwuję. Oddzwoń proszę.
Dzięki.
Przestaniesz?
Nic nie mówię.
Kochanie!
Gdzie byłeś?
Gdzie ty byłeś? Gdzie masz bluzę?
Grałem w nogę.
Do nocy grałeś w nogę?
Po szkole. Royce z chłopakami mnie zaprosili.
No i jak zaczęliśmy grać, to oni...
rzucili się na mnie, przewrócili mnie i...
Śmiali się, bo mi się podarła bluza.
To pomyślałem, że wrócę na piechotę.
- Powinienem był zadzwonić. - Tak.
Jestem strasznie zmęczony. Idę spać.
- Daj, wezmę. - Nie.
Nie.
Nie przejmuj się.
Wszystko gra.
Zaraz do ciebie przyjdę.
- Kłamie. - No co ty?
Mówiłem, że będzie coraz gorzej.
- Co robimy? - Nie wiem.
Chodźmy z nim gdzieś.
- Do psychiatry czy coś. - Co?
- I co powiesz? - Nie wiem.
„To nasz synuś.
Znaleźliśmy go w statku kosmicznym. Pomocy”.
Teraz już nikt nam nie pomoże. Zostaliśmy z tym sami.
Może tym razem będzie z tego dziecko.
Nie gadaj, tylko całuj.
W lesie coś się świeci.
Co?
Tori?
Tori.
Skarbie?
Co robisz?
To chłopiec.
Tak długo staraliśmy się o dziecko i zobacz, jest.
Jest.
Nasz dar.
Halo?
No cześć. Co?
Mer.
Jak się trzymasz?
Nie wpuścili mnie do niego, bo...
podobno ma zmasakrowaną twarz.
Wiadomo, co się stało?
Znaleźli go na 18-tce.
Mówią, że pewnie próbował wyminąć jelenia.
Robią mu toksykologię, żeby sprawdzić, czy nie pił.
Pił czy nie?
Nie wiem, ze dwa, trzy drinki.
Nie liczyłem mu.
Jak tam Brandon?
W porządku, jeszcze nie wie.
Ale dotarł cały do domu?
Tak.
Bogu dzięki.
Był u mnie. Nie pamiętam, kiedy wyszedł.
Dobrze, że nic mu się nie stało.
Był u ciebie?
Cześć, skarbie.
Tata i ja musimy ci coś powiedzieć.
To może być dla ciebie szok.
Zeszłej nocy, wujek Noah...
Zmarł zeszłej nocy.
Rozumiesz, co to znaczy?
Wujek Noah nie żyje.
Odszedł.
Ale co? Mam się rozpłakać?
A chcesz?
Wiemy, że byłeś wczoraj u ciotki Merilee.
Kochanie,
jestem twoją matką, zawsze będę cię chronić.
Jeśli wiesz, co się stało wujkowi,
musisz nam powiedzieć.
Ja nic nie wiem.
Nigdy bym nie skrzywdził wujka.
Uwielbiam go.
Bzdura. Łże jak pies.
- Kyle? - Wiemy, że tam byłeś.
Co jeszcze ukrywasz, co?
Uspokoisz się?
- Byłeś u Caitlyn? - Był wtedy z nami.
Zrobiłeś coś matce Caitlyn?
- Nie pomagasz. - Łże nam prosto w twarz!
Idę na górę.
Nigdzie nie idziesz, dopóki tu nie skończymy.
- Zrozumiano? - Ja się tym zajmę.
Skrzywdziłeś Noaha? Co mu zrobiłeś?
To był mój przyjaciel, ty...
Daj mi spokój!
Idź proszę do siebie.
Do pokoju.
Jesteś cały?
Skarbie?
Chcę zobaczyć tę bluzę.
Kochanie.
Tata?
Cześć, chłopaku.
Chciałem cię przeprosić.
Sporo się ostatnio dzieje.
Niepotrzebnie się zdenerwowałem.
- Chodź. - Co jest?
Tu masz dowód.
Zwykła plama.
To czemu tak ją chował?
To krew Noaha.
Niby jak?
Zabił swojego wujka i upozorował wypadek?
Skąd wiesz, co potrafi?
Noah był pijany.
Rozwalił się samochodem, bo go nie odwiozłeś.
To nie tak...
A teraz próbujesz zwalić winę na naszego syna.
Nie widzisz, że ci odbija?
Błagam, musimy coś zrobić.
On będzie krzywdził ludzi. Będzie zabijał.
Błagam, uwierz mi.
Nigdy nie odwrócę się od naszego syna.
To nie jest nasz syn!
Tylko jakieś dziwadło z lasu.
Jak możesz tak mówić?
Jak śmiesz? Jakim prawem!
Nie widzisz, co z nami robi?
I przechodzimy do poważnych spraw.
Policja prosi o jakiekolwiek informacje
dotyczące zaginionej kelnerki z Darbo, Eriki Connor.
Ostatnio widziano ją w środę wieczorem w barze przy drodze 74.
Ktokolwiek wie coś o...
Sto lat, tatusiu
Dla tatusia Od Brandona
Trzymasz się?
Może bym go zabrał...
gdzieś na weekend.
Taki męski wypad.
Na przykład do Drywood.
Jak dobry ojciec.
Niech wie, że go kocham.
Trzymaj, nie zapomnij.
- Włóż, dobrze? - OK.
Chodź tu.
Mój malutki chłopczyk.
Ale ty mi rośniesz.
Bawcie się dobrze.
Wskakuj.
- Pasy. - Jasne.
To do niedzieli.
Cześć, Tori.
Zastałem twojego syna?
Pojechał z ojcem polować.
Coś się stało?
To może ty mi pomożesz.
Powiedz, poznajesz?
Wygląda jak podpis.
Znaleźliśmy taki w knajpie Eriki i tam,
gdzie zginął Noah.
Nie kojarzę.
A nie wygląda to trochę jak „BB”?
Brandon Breyer.
Nie sądzę.
Mógłbym wejść się rozejrzeć?
Nie, lepiej już jedź.
W porządku.
Ale wiesz, że wrócę.
Patrz, tropy jelenia.
Sporo śladów różnych zwierząt.
Nie.
PRZEJMIJ TEN ŚWIAT
Boże.
Cholera.
O Boże.
Nie.
Proszę cię.
Proszę.
Brandon, proszę cię.
Nie rób mi krzywdy.
Proszę.
Brandon, nie.
Przepraszam.
Odbierz.
Kyle.
Miałeś rację, przepraszam cię.
On zabił Noaha.
To Brandon... on zabił Noaha.
I...
Kyle?
Mama?
Gdzie tata?
Odszedł.
Dokąd?
No wiesz.
Nie.
Nie wiem, powiedz mi.
Gdzie jesteś?
W domu, mamusiu.
Odbierzcie, błagam.
Pomóżcie mi.
Proszę.
Policja...
Był telefon od Breyerów.
Krzyk Tori, potem cisza.
Cholera, już tam jadę.
Że co?
No.
Tori?
To ja, szeryf.
Gdzie jesteś?
Tori, chodź do nas.
Tu jestem!
Chryste, słyszałeś to?
Tori!
Tutaj!
- Nie... - Jesteś bezpieczna.
Uciekaj stąd!
- Nie rozumiesz... - Chowaj się!
Musimy uciekać.
Proszę o wsparcie. Do domu Breyerów.
Natychmiast.
Napaść z usiłowaniem zabójstwa.
Proszę o wsparcie.
Przyślijcie ludzi.
Mów.
- Mów. - Napaść z usiłowaniem.
W domu Breyerów.
Przyślijcie posiłki!
Słyszy mnie ktoś? Widzę podejrzanego.
Jest na zewnątrz.
Odbiór?
Ayres, zgłoś się.
Ayres, jesteś tam?
Odbiór?
Odezwij się.
Statek...
go skaleczył.
Zranił go.
Erica...
Brandon.
Kochanie? Gdzie jesteś?
Brandon?
Gdzie jesteś, skarbie?
Mama?
Posłuchaj.
Nigdy nie przestałam cię kochać.
Wierzę,
nadal wierzę,
że jesteś moim błogosławieństwem i spadłeś mi z nieba.
Kiedy cię znaleźliśmy,
byłeś taki kruchy i malutki.
Musieliśmy się tobą zaopiekować.
Nieważne, co zrobiłeś,
wiem, że w głębi duszy jesteś dobry.
Chcę robić dobre rzeczy, mamusiu.
Naprawdę.
I będziesz.
Zawsze będziesz...
moim małym chłopczykiem.
Przepraszam, wybacz mi...
Z ostatniej chwili.
W Brightburn w Kansas
rozbił się samolot pasażerski.
Ze wstępnych ustaleń wynika, że z 268 pasażerów
nikt nie przeżył katastrofy.
Nie udało się ustalić
dlaczego samolot zaczął nagle spadać
i roztrzaskał się na niewielkiej farmie.
Wśród ofiar są też mieszkańcy farmy, Kyle i Tori Breyer.
Przeżył tylko ich dwunastoletni syn, Brandon.
DZIWNY OBIEKT NA NIEBIE
Co to jest? Widzicie to?
CZY TO CZŁOWIEK?
TAJEMNICZA POSTAĆ MIAŻDŻY BIUROWIEC W BRIGHTBURN
„BRIGHTBURN” WIDZIANY NAD PŁONĄCYMI LASAMI W KANSAS
Telewizja, jak to zwykle,
próbuje wam wciskać kit.
ODKRYTO DZIWNY SYMBOL CO OZNACZA?
Jak ten pół-człowiek pół-morska bestia
co to wywraca kutry na morzu Południowochińskim.
Ostatnio opowiadałem wam,
o okrutnej wiedźmie, która dusi ludzi powrozem.
Oni tam są.
Czekają.
Z rozkoszą pożrą nas na śniadanie.
Trzeba spiąć dupska i wziąć się w garść.
Tłumaczenie napisów: Barbara Eyman-Stranc